Deepfake a stylizacja. Gdzie przebiega granica
Setugo i gtai.plAktualizacja październik 2026Kilka minut czytania
Granica jest w jednym słowie: udawanie. Deepfake udaje prawdziwy zapis rzeczywistości. Stylizacja, render czy ilustracja tego nie robią, więc nie podlegają obowiązkowi ujawnienia z art. 50 ust. 4.
Co mówi definicja
AI Act (art. 3 pkt 60) definiuje deepfake jako wygenerowaną lub zmanipulowaną przez AI treść obrazową, dźwiękową lub wideo, która przypomina istniejące osoby, przedmioty, miejsca, podmioty lub zdarzenia i fałszywie wydaje się autentyczna. Liczą się dwie rzeczy naraz: podobieństwo do czegoś realnego oraz to, że materiał ma uchodzić za prawdziwy.
Podobieństwo wytyczne Komisji do art. 50 rozumieją szeroko. Obejmuje osoby, miejsca i zdarzenia, które istnieją, mogłyby wiarygodnie istnieć albo mogły istnieć w przeszłości. Postać czy miejsce wymyślone przez AI też może więc spełnić ten warunek.
To jest deepfake
Realistyczne zdjęcie konkretnej osoby, której nie było w danym miejscu. Nagranie wydarzenia, które nie miało miejsca. Podmieniona twarz w filmie. Głos znanej osoby, który mówi coś, czego nie powiedziała. Wspólny mianownik: przeciętny odbiorca może wziąć to za autentyczny zapis.
To nie jest deepfake
Render produktu, ilustracja, grafika ozdobna, plakat w wyraźnej stylizacji, obraz abstrakcyjny oraz postać, której nikt nie weźmie za prawdziwą, na przykład gadające myszy w reklamie sera. Taka treść nie pretenduje do bycia prawdziwym zdjęciem ani nagraniem, więc nie jest deepfakiem.
Uwaga na fotorealistyczne postacie wygenerowane przez AI. Takie osoby nie istnieją, ale wyglądają jak prawdziwe. Jeśli odbiorca może wziąć je za realnych ludzi, materiał może być deepfakiem.
Test w praktyce
Zadaj jedno pytanie: czy przeciętny odbiorca może uznać ten materiał za autentyczny zapis rzeczywistości. Jeśli tak, to deepfake i trzeba go oznaczyć. Jeśli od razu widać, że to grafika, render albo stylizacja, obowiązku z art. 50 nie ma.
Wyjątek artystyczny
Gdy deepfake jest częścią treści wyraźnie artystycznej, satyrycznej lub fikcyjnej, obowiązek ujawnienia zostaje, ale w formie ograniczonej. Wystarczy nienachalne oznaczenie, na przykład w napisach, opisie albo na początku lub końcu materiału, tak by nie psuć odbioru dzieła.
Materiał informacyjny na podstawie AI Act (art. 50), nie porada prawna. Stan prawny: październik 2026.